Franciszek Karpiński - życiorys
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
BIOGRAFIA

Franciszek Karpiński urodził się 4 października 1741 roku w Hołoskowie na Pokuciu, w powiecie kołomyjskim. Jego ojciec, Andrzej, ubogi szlachcic, służył u Salezego Potockiego, jako zarządca Hołoskowa. Niepiśmienna matka małego Franciszka raczyła go od najmłodszych lat opowieściami o duchach i czarach, natomiast ojciec wpajał mu surowe zasady moralne. Po latach Karpiński wspominał drobne zdarzenia z dzieciństwa w swoich pamiętnikach, twierdząc, że miały ona znaczący wpływ na kształt jego osobowości. W latach 1750-1758 uczęszczał do kolegium jezuickiego w Stanisławowie - miasteczku Potockich. Z tych lat wyniósł nie tylko dobrą znajomość łaciny, ale dzięki świetnym wynikom w nauce poczucie intelektualnej przewagi nad kolegami z bogatszych i bardziej utytułowanych rodzin.

Następnie podjął studia na jezuickiej Akademii we Lwowie, gdzie w 1765 roku uzyskał dwa tytuły: bakałarza teologii oraz doktora filozofii. Okres lwowski był bardzo ważnym etapem na drodze formowania się Karpińskiego jako poety. Zapoznał się tam prawdopodobnie z tradycją renesansowej sielanki, Szymonowica i Zimorowiców, zawarł również wiele znajomości (przyjaźń z magnatem-dziwakiem, Ignacym Cetnerem), bywał na dworach magnackich, gdzie miał już opinię zdolnego poety. Duży wpływ na Karpińskiego miał ks. Melchior Starzeński, tłumacz Metastasia, prof. Akademii we Lwowie.

Po studiach, wbrew oczekiwaniom, nie wybrał kariery duchownego. Początkowo próbował sił w zawodzie palestranckim, by w końcu zostać guwernerem w rodzinie Ponińskich w Zahajpolu. Tu nawiązał romans z żoną właściciela, Marianną, zw. „drugą Justyną”. „Justyny” - a było ich trzy - stanowią ważny element poetyckiej edukacji Karpińskiego. Pierwszą była Marianna Broselówna, sierota, córka kapitana wojsk saskich. To ona najprawdopodobniej była inspiracją dla poety, gdy pisał „Do Justyny. Tęskność na wiosnę” Z wspomnianą wyżej panią Ponińską łączyła Karpińskiego wieloletnia znajomość. Doszło do tego, że gdy ukochana została wdową, „śpiewak Justyny” oświadczył się. Został odrzucony, ale życzliwa kochanka ofiarowała mu na pocieszenie 5000 złotych polskich, co pozwoliło ubogiemu poecie rozpocząć nowy etap w życiu. Trzecią „Justynę”, Franciszkę Koziebrodzką, poznał Karpiński w Żubokrukach około 1777 roku, połączyło ich prawdopodobnie autentyczne i poważne uczucie. Niestety Franciszka miała oficjalnego narzeczonego, Puzynę, którego z resztą koniec końców poślubiła, bo Karpiński z wdzięczności i szacunku do ojca ukochanej, który był w pewnym sensie jego opiekunem, nie zdecydował się porwać dziewczyny. Mimo wszystko sentymentalni kochankowie korespondowali ze sobą do późnej starości.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Do Justyny. Tęskność na wiosnę - analiza i interpretacja
2  Wykaz publikacji
3  Pieśń o narodzeniu Pańskim - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Franciszek Karpiński - życiorys


  • Witam Franciszka Koziebrodzka moja prapra babka babcia mojej babci Bronisławy z domu Białkowskiej, która dopuściła się mezeliansu, wyklęta z domu, nie miała prawa wstępu do rodzinnego domu. Prababcia mieszkała w Złotnikach KUjawskich, po obozie w Potulicach wróciła do Złotmik gdzie zmarła parę lat później. Proszę o kontakt Pozdrawiam
    Małgorzata (poradnikmamy {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: